De weersvoorspellingen waren niet schitterend, maar men voorspelde beter weer naar het einde van de week. Paarden opgeladen en alles ingeladen en nu richting Eifel in de strimende regen. Aangekomen in Weiler op het Reiterpension Schmitz stopte het met regenen en het zou niet meer regenen voor we terug in België zijn. Zoals altijd onthalen de gastvrouw en gastheer Saskia en Herman ons hartelijk.
De eerste rijdag is naar Adenau, naar Reiterhof Adenau bij Monica Frechen. Een prachtige maar eerder zware dagtocht met veel klim- en daalwerk voor onze nog verse fjorden. Vriend Herman rijdt op een merrie, den Bert op een ruin en ik mag ‘ons Irisje’ berijden, een prachtige witte fjord-merrie. Wit omdat er gekruisd is met de Schotse Highlandpony.
Rond de Nürburgring is er heel wat activiteit: het is Rock am Ring en net zoals in Werchter wordt er in de omliggende weiden en bossen gekampeerd. We picknicken bij Piet die we kennen van Piet’s Adventure Trails. Ook hier kan je zeer comfortabel overnachten maar we moeten verder.
Ook bij Monica worden wij hartelijk ontvangen en ik herken de gastvrouw. Ik ben hier nog geweest maar nu hoeven we niet naar het dorp gebracht te worden voor onze overnachting. We logeren in de prachtige en nieuwe vakantiewoning aan de manège.
De tweede dagtocht zal ons bij een oude gekende brengen, bij Monica Kaulertz in Leudersdorf. Deze tocht is een typische Eifel-tocht en wordt zeer geapprecieerd door ons groepje. Onderweg nog even een ijzer terugplaatsen maar we verliezen hierdoor nog geen twintig minuten.
De derde rit is richting westen en brengt ons bij de familie van Ernst in de Brücker Mühle in Dreis-Brück. Ook deze gastfamilie verwent ons zoals we dit kennen in de Eifel. Deze rit is niet juist prachtig maar zeer prachtig en dit van de eerste honderd meter tot de laatste honderd meter. We bezoeken ook een voormalige kobalt-groeve in een vulkaankrater. En nog dit: vanmorgen zijn onze paarden beslagen omdat het echt niet anders kon en dit door een hoefsmid van 78 jaar Ewald Klein. Een kranige en pezige man vol levensvuur en de nodige humor.
Dag vier rijden we zuidwaarts en al terug richting Weiler maar we overnachten eerst bij Udo Klein in Kolverarth. Hij is ook hoefsmid van beroep en heeft net zijn station voor ruiters geopend en wij zijn de eerste gasten maar wel tesamen met een bende Duitse jonge vrouwen. Deze dames zijn net voor ons aangekomen en de sfeer zit er al goed in. We gaan een leuke avond tegemoet. Maar niks is minder waar. Voor het einde van de rit liet mijn witte fjord al voelen dat er iets niet in de haak was. En direct na het afzadelen stort dit sterke paard nagenoeg in. De afgelopen dagen was de temperatuur toegenomen en hebben we veel in de zon gereden. Wij vermoeden een zonneslag. Terwijl Udo probeert dierenartsen te bereiken beginnen we toch direct het paard te koelen en we verplichten haar te drinken. Een deken wordt in water gedrenkt en op het paard gelegd terwijl we met een gieter het paard blijven koelen met water. Omdat het zo wankel op zijn benen staat, wordt er met het paard gelijktijdig rondgestapt. De temperatuur wordt genomen maar deze is te hoog, het vermoeden van hitteslag wordt bevestigd en het tandvlees kleurt bij indrukking rood wat wijst op een goede bloeddoorstroming. Na enkele minuten wordt de temperatuur genomen en deze is al gedaald. Wat een opluchting want geen enkele dierenarts is bereikbaar en dus bellen we onze dierenarts in België. Aan de hand van de symptonen en onze bevindingen wordt de prognose bevestigd.
Na tien minuten en nog vele liters water, recupereert het paard steeds meer en meer. We houden de behandeling aan en nog tien minuten later is het paard terug de oude en begint al mengeling uit een emmer te eten. Nog tien minuten later besluiten we ze op de weide te zetten en is van het voorval al niets meer te merken. Ook de lichaamstemperatuur is ondertussen weer het normale niveau. De avond kan beginnen maar we controleren het paard bijna om de tien minuten. Er wordt besloten het dier morgen te laten staan op de weide en ze met de trailer op te halen. Maar ’s morgens is onze dame terug fit en is er niets verkeerds meer aan te zien. Dus toch maar rijden al laten we wel onze bagage achter omdat het toch onze laatste rijdag is. Udo zal de bagage nabrengen naar Weiler.
Ook deze vijfde rit is weeral prachtig en laat zien hoe gevarieerd dat het landschap in de Eifel is. Onze witte fjord is helemaal gerecupereerd en mede door de prachtige natuur kunnen we het voorval stilaan vergeten. Spijtig maar na de reisverhalen aan Saskia te hebben verteld moeten we toch terug naar België, niets aan te doen.
Conclusie, het is een viersterren vakantie geweest, voor ruiter én paard. Zoals altijd proeft dit naar meer.
Groeten
Herman, Bert en Dirk
Het goede adres:
Reiterpension Schmitz, 56729 Weiler bei Monreal/Eifel, www.reiterpension-schmitz.de
Reiterhof Adenau, Monika Frechen, 53518 Adenau, www.Reiterhof-Adenau.de
Monika Kaulertz, 54579 Üxheim-Leudersdorf, www.monika-eifel.de
Brücker Mühle, Ernst Müller, 54552 Dreis-Brück, www.bruecker-muehle.de
hof Udo Simon, 56767 Kolverath, simons_horseshoeing@hotmail.com
.
